Magazine
Ik zag eerst foto’s van deze act, en dacht dat het gipspoppetjes waren. Ik wou dat ik ze eens een keertje tegen kwam tijdens het huppelen.
Ik heb hun dus pas net ontdekt. Ze doen het al jaren. Althans; Willi Dorner, het meesterbrein hierachter.
Ze zijn overal!
Zoë
Vodafone mag er dan vandaag wel uit liggen, op cultureel gebied hebben ze bewezen er juist helemaal in te zitten. Ze hebben een project opgestart om korte docu’s te schieten van interessante creatieve mensen. In Nederland waren dat Daryl van Wouw en blogger extravagante Nalden. Maar ook disco dinosaurus Joost van Bellen die samen met Diesel door het hele land trekt met het Rock en Rave Circus. Een tijdje geleden was de premiere in de Melkweg in Amsterdam en gingen Joost en consorten als promotie voor het feest met een echt olifant door de stad. Kijk dat is nog eens iets op je telefoontoestel op te zetten en die hele shit te filmen. Dat deed Vice ook, bekijk hier het filmpje.
En bekijk hier de trailer.
Dieuwer
Gisteren heb ik een van de beste films van de afgelopen tijd gezien, hij komt uit 2006 en ik had er nog nooit iets van gehoord. Wat mij totaal verbaasd aangezien de film zo ontzettend prachtig is.
Het verhaal speelt zich af in de jaren 20 van Los Angeles, de film industrie komt net op en een gewonde stuntman ligt in het ziekenhuis. Als hij op een dag bezoek krijgt van een jong meisje die ook in het ziekenhuis ligt met een gebroken arm begint de film pas echt. Hij verteld haar een prachtig verhaal van 5 bandieten die een groots avontuur beleven, door zijn emotionele fragiliteit en de nieuwsgierigheid van het meisje wordt het een ontzettend interessant sprookje.
Het acteer werk van het kleine meisje is zo ontzettend briljant, de sets, overgangen in het beeld en de sfeer van de film zijn adembenemend. De vibe doet me heel erg denken aan die andere sprookjesachtige top film: Pan’s Labyrinth. Ik snap sowieso niet waarom ik jullie een soort van om aan het praten ben, want als je alleen al de eerste paar seconde van de film ziet weet je dat je het nooit af zou zetten.The Fall is een film van David Fincher en Spike Jonze.
Dieuwer
Michal Cala is een van de meest vooraanstaande fotografen van Polen. Hij is geboren in ‘48 en fotografeerde voornamelijk landschappen. Geen mooie zonsondergangen en blije dieren, maar de duistere mijnbouw en staalindustrie in het toen nog communistische Polen. Cala is zelfs een keer in de gevangenis belandt voor het fotograferen van industriële objecten, dit werd als spionage gezien. Crazy. Maar het was het waard lieve Michal, je foto’s zijn namelijk zoals geen andere. Lees verder voor wat meer plaatjes en ga naar deze site voor een overzicht van al zijn werk.
Afgelopen zaterdag was het museumnacht. En het was echt heel leuk. We hopen dat jullie lieve lezers er ook bij waren. (Want we waren vergeten om er over te posten.)
Maar als jullie er niet bij waren: Cath en ik waren twee van de zes fotografen voor n8 en de foto’s kun je hier bekijken. En om het extra spannend te maken mag je zelf uitzoeken bij welke musea wij waren!
Noni Pony.
Wow, dit is cool! Uit het Russische Museum in St. Petersburg een portret van Yelizaveta Petrovna. En niet zomaar een portret! Maar een portret van mozaïek. Om je Hermitagebezoekje een beetje aan te vullen (want daar zag je nog niet genoeg..) en gewoon omdat het te cool is. Helaas weinig echte details over de ontstaansgeschiedenis, maar lees even verder voor close-ups van het werk. Lovely!
Het systematisch fotograferen van planten. Klinkt niet super interessant. Maar Karl Blossfeldt bewijst het tegendeel. Deze beste man maakte back in 1890 kneitermooie zwart-wit foto’s van allerlei soorten planten. In totaal heeft hij gedurende zijn leven zo’n 6000 plantensoorten vastgelegd met een houten camera. Hij vond zichzelf maar een amateur, maar de rest van de wereld dacht er even anders over. In de jaren 20 werd Karl immens populair en zo ook zijn boeken. Fast forward naar 2004 en Taschen besluit zijn werk nogmaals te publiceren. Leuk voor jou en mij, want dit betekent dat zijn mooie plantenfoto’s binnen handbereik liggen! Nog steeds niet geïnteresseerd? Klik dan maar even verder voor wat beeld.. sommige lijken op tribals, andere op wezentjes.. fantastisch.
Cath.
Wij, de mensheid, kijken terug de geschiedenis in en bewonderen de gebouwen van toen. Mooie kerken, kathedralen, paleizen van keizers met een delicate smaak.. We vormen onze gedachtes over bepaalde periodes mede door de gebouwen uit die tijd. Met dit in mijn achterhoofd voelde ik opeens een intens trotsgevoel bij het zien van het bovenstaand gebouw. Ashton Raggatt McDougall is verantwoordelijk voor dit prachtding. Het dient als theater en staat in -hoe kan het ook anders- Melbourne. Nu rest mij alleen de vraag, is het over 200 jaar nog zo vooruitstrevend als het nu is? Is het een tijdloos gebouw, of verdwijnt het juist zijn waarde gedurende de tijd? Tja. Only time can tell. Lees vooral verder om het interieur te zien!
Cath.
Jane Stockdale. Misschien een naam die je herkent. Niet zo gek met opdrachtgevers als MTV, Adidas, ID-magazine en Vice. De dingen die ze schiet zijn heel gevarieerd, maar wel altijd vanuit een journalistieke hoek. Van de punk scene tot achterstandswijken in Beirut, ze weet op zo’n manier de sfeer te pakken en (sub-)culturen uit te lichten, fantastisch. Ik ben fan. Vooral van haar zwart-wit werk.
Lees verder voor wat meer beeld en kijk op haar website voor al haar werk (vergeet niet de serie G20 te checken!).
Zelfde verhaal als het slangenboek (fantastische kleuren, grafisch, inspirerend), maar nu een vogelboek. Het leuke is dat je op de site alle foto’s kan bekijken en nog meer. Elke vogel is namelijk goed voor zeker 4 topfoto’s. Veel kijkplezier! The Bird Book door Andrew Zuckerman, klik hier voor de website.
Cath.
Nieuwste reacties